17 Şubat 2015 Salı

ÖZLEM (Şiir - OsmanSaid)

  

  Özlem

   Gün doğdu, sabah…
   Aydınlık, karanlık yüzünü gösterdi dağlara…
   Sokaklarda ayak sesleri,
   Gecenin sessiz büyüsü bozuldu.

   Göz kapaklarıma inat, kapanmadı gözlerim,
   Rüyalara değil benliğe daldım,
   Bir şeylerin peşine düştüm,
   Kendimin…
   Ve özlemlerimin!

   Anlamlarını yitiren aciz kelimelerle,
   Düşüncelerimle düzeltemediğim,
   Devrik cümlelerle ifade edemediğim.
   Özlemler düştü yüreğimin ateşine;
   Geçmişe ve yaşadığım ana dair.

   Martılara simit atmayı,
   Dalgaların sesini dinlemeyi,
   Her vapur seferinde kız kulesini izlemeyi,
   Kayıkhanelerini, deniz mavisini,
   İstanbul’u özledim.

   Çocuksu düşlerimi,
   Kaybolup giden hayallerimi,
   Bir de kendimi özledim.
   Bunca şey içinde aslında,
   Güneşi seven ama,
   Ay’a esir düşen kendimi,
   Özledim!
   Bir Hilâl’e asılı kalmış
   Özlemleri özledim.



   Osman Said DEMİRYILMAZ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...