19 Kasım 2013 Salı

DOSTNAME-VII (NAZİRE)


                      NAZiRE                               Osman Said DEMİRYILMAZ

Dosta mukabil duygularla,                                   19.11.2013

Senin gün diye nitelediğin benim yıllarımdan birinde oturmuş senin için bir şeyler karalamaya çalışıyorum. Duygularını hissediyorum. Buna mukabil ben de bir nazire ile sana cevap vermek istedim. İnşallah, Dostname’ye yakışan satırlar yazabiliriz. Yazdıklarıma değer vererek beni onare eden, senin gibi değerli bir okuyucumun, ebedi dostluğuna nail olabilmek benim gibi garip bir şair müsveddesi için şereftir.

Duygular insanların içinde keşfedilmeyi bekleyen hazinelerdir. Şair olmak elbette zor, ama şair olmaya çalışmak zor değil. Sen de içindeki hazineyi keşfedip kağıtlara sunabilirsin. Ama bu hazineleri işleyebilmeyi, altın birer bilezik haline getirmesini, sözcüklerden ziynetler dizebilmeyi öğrenmek zaman ister, emek ister! Önce kelimelere sevdalanmak gerek! Bir de kelimelere mana verebilmek…
Ben yalnızlıktan bahsediyorken sen bunun ne demek olduğunu satır arasındaki mesajlardan okumalısın. Yalnızlık herkese göre farklı manalar içerir. Kimi yalnızlıktan baş başa kalmayı anlar, kimi kimsesizliği… Benim için de yalnızlık Rabbimle baş başa kalabilmektir. İnsanlar yalnız kaldıklarında içlerindeki sesi dinlemeli, içlerindeki fırtınaları dindirmelidir. Gecenin bir vakti akla önce beşeri aşklar geliyor benim gibi safi zihinlerde, kağıtlarda sanki bir ışık süzmesi… Sonra duygular derinleşiyor, mısralar nurlanıyor, ilham denilen ilahi yansımalarla… Eller Allah’a açıksa eğer, gönül de ilhamlara açık oluyor. Beşeri aşklardan, ilahi aşklara giden, şiirimsi zirvelere tırmanıyorum her gece nöbetinde… “Ya Vedud” diye inliyor her harf! Üstad Necip Fazıl da böyle insanlardan kaçış anında yazmamış mı Kaldırımları?
Bir edebiyatçı yazılan bir şiire bakıp, sayfalarca methiye düzebilir ya da günlerce eleştirebilir ama Sarı çizmeli Mehmet ağa da bu şiir benim keçimden bahsetmiyor öyleyse şiir sayılmaz da diyebilir. Bu da eleştiridir. Haddime düşmez deyip kaytarmak var ama kendi yazdıklarının eleştirilmesini isteyen biri olarak, müsadenle içindeki şiiri eleştirmek istiyorum ben de…
Sen şiiri serbest seversen, ölçü aramayacaksın etrafında…  Her insanda ortak olan çelişkileri bir karanlık ile anlatmışsın; ne güzel! Senin duygularına girmenin bir yolu olsaydı eğer, bu yazdığın şiirden geçerdi emin ol! Yaşamın da çelişkileri vardır, bu güzelleştirir zaten yaşamayı! Kaçmak-kovalamak gibi… Yalnızlıkta kalabalığı, korkuda sevgiyi görmek gibi… Çıkmaz sokakta yürümek, Hızla uçarken donup kalmak, Üşürken yanmak gibi… Siyahlar içinde beyazları bulmak gibi… Her gecenin karanlığında bir ilahi nur vardır, bulmasını bilene!
Benim en vefakar dostlarım kalem ile kağıdım, bir de sen tabi; bu Dostnameleri okumaya başladığından beri! Okula başlamadan tanıştım ben kalemlerle… Önce karaladım hoyratça kağıtları, şimdi de farksız değil ilk yazdıklarımdan! Sadece biraz daha düzene girer gibi oldu o kadar! Bu yüzden “yazmak istiyorum bana yardım et” diyenlere, bu vefakar dostlarımdan bahsediyorum önce; kalem ve kağıt… Sen zaten bu kalem kağıt sevdasına düşmüşsün. Sana tavsiye değil dua gerek; gecenin ilham nurunu yakala yeter! Bana da şair deme şiire sevdalı desek daha doğru olur herhalde... Kullanılan her kelimede yüklenen anlam ile gönlümün derinliklerini açıyorum sana keşfet! Bir şair müsveddesinin, karalamalarında yakala, hayatın içindeki keşmekeşte kalan ilham nurunu… Benden fazla sana lazım şimdi. Çünkü sen sıfırda sonsuzluğu yaşamayı becerebilecek kişisin!
Ey benden namelerde methiyeler duymak isteyen kardeşim, dostum. Şimdi bırak kelimelerde boğulmayı, manayı sevmeye çalış! İnsan uzak kalsa da kendinden, bir gün çıkıverir içindeki gizlediği hisler ortaya. Saklayamaz olur gözyaşlarını, titrediği zaman kalbi… Dayanamaz bazen, ilham nuruna gönüller! Taşar adeta, kelimelerle manalar. Bazen bir kelime on manaya gelir de on kişi ayrı ayrı nasiplenir mısralardan… Duyup da manada yaratıcının sesini, yönelmiyorsa eğer, o nur ona nar olur, yakar, kül eder! Sen manada bul kendini ve yönel Rabbine… Dualarında beni de unutma (  )

                                                                                Osman Said DEMİRYILMAZ
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...