31 Ağustos 2013 Cumartesi

SAKLI BAHARLAR (İFA)

SAKLI BAHARLAR


            Gözlerin, gökyüzünden daha çok yıldız barındırıyordu. Miktar miktar aşk vuruşları saklıyordum yüreğimde. Göz kırptığın her an, siretime henüz erişilmiş mutluluklar çivileniyordu. Tenimi okşayıp geçen şiir rüzgârlarının estiği yerleri bir bir görüyordum artık. Öyle bir bahara “hoş geldin” demekti ki bu, papatyalardan kelebeklere kanat takılabilirdi. Aşk, uçurumdan atlayıp yağmura tutunmaktı aslında.

            Ötesizliğe sürüklenirken revan içinde kalan hayallerim, varlığının hissedilişine kavuşuyordu yıldız tozları arasında. En derinlerimize saklanan baharları
çağırıyordu, gülüşünde filizlenen sevda çiçekleri. Yalnızlığın yıldızlık olmadığını, gözlerinden doğan güneşlere gülümsedikçe öğreniyordum. Hiçbir baharın saklı kalmadığı mutluluk coğrafyasına okutuyordum şiirlerimi. Aşk, sensizliğimle bensizliğini bir yerlerde buluşturmaktı aslında.

            Kalemimin kanat açıp dolaştığı mısra diyarlarında, beni buluşunu izliyordum hayranlıkla. Gülüşünden umut fidanları dikiyordum gönül memleketime. Dört mevsim yaşanan ve sadece ikimizde saklı baharlar yazılıyordu kaderimize. Hayallerimi kâğıtlarla, mutluluğumu yıldızlarla paylaşıyordum. Gül yüzün gibi ışıl ışıl oluyordu gönlümün gökyüzü o zaman. Aşk, alnında yazanı kalbine yazmaktı aslında.

            Senin olduğun her mısra,
            Senin olduğum bir şiirdir.

            Vesselam…



  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...