16 Haziran 2013 Pazar

SAHNE-1



Perdeler açıldı…
Önce Acemi şair çıktı sahneye,
Ardından rol arkadaşı Nazlı Prenses…
Acemi şair şöyle bir dolandı sahneyi,
Nazlı Prenses birkaç adım geri çekildi…
Şair Nazlı Prensesin gözlerine baktı;
Ve bir mısra yazdı sözleriyle oracıkta…
Yok yok bir değil bin mısra…
Uzattı teker teker Nazlı prensese…
Şair “Seviyorum” deyince;
Nazlı Prenses “Arkadaşız” dedi…
Şair “Sevgilim ol” deyince;
Nazlı Prenses “İhtiyacım yok” dedi…
Şair “Sev beni ne olur!” deyince;
Nazlı Prenses “Böyle şeylerden hoşlanmam” dedi…
İşte tam o anda
Bir sessizlik oldu sahnede,
Arkadan suflörün sesi duyuldu…
Rejisör oyunları karıştırmıştı…
Senarist yanlış roller yazmıştı…
Ya da suflör yanlış okudu…
Nazlı Prenses Suflöre güvendi;
Verdi veriştirdi…
Şair ne dediyse olmadı…
Sonunda Nazlı Prenses “İstemeden oldu” deyiverdi…
Şair tek kelime etmedi…
Nihayet meçhul prens gördü seyirci…
Hak verdi Nazlı Prenses’e…
Şair boynu bükük terk ederken sahneyi,
Perdeler kapandı…
Oyun bitti…
... 

Osman Said DEMİRYILMAZ  
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...