31 Ocak 2013 Perşembe

84 - Mini Belgesel

84
Kunduracı Abdullah Buruk Mini Belgeseli.
Kendisi Tavşanlı'nın en eski kunduracılarındadır. 
Tam ekran yapara HD formatında izleyiniz.
84 - Kunduracı Abdullah Buruk from alisemerci on Vimeo.



KUNDURACI ABDULLAH BURUK ANLATIYOR
(Mustafa Uysal tarafından, 2013 Ocak ayında hazırlanan mini video belgeselden alınmıştır. Ses Çözüm: Enes Sadi)
Benim ismim Abdullah Buruk, Mustafa oğlu Abdullah Buruk.
1929 doğumlu Buruklar sülalesinin en küçük oğluyum.
Babamın adı Mustafa. Okuldan 1940 senesinde çıktım. Çıraklığa vardım. Çıraklık da aşağı yukarı 3 sene kadar yaptım. Ondan sonra oradan ayrıldım, dayımın yanında çıraklık yaptım, ayrıldım. Kendi başıma... Tahsin Buruk derlerdi, bizim bir Amcazade'miz vardı, İstanbul'dan bana malzeme getiriverdi. Kağıt getiriverdi, deri getiriverdi, sanata başladım. İlk ayakkabı dikişimde -Allah kabrini cennet etsin- malzemeyi getirince, “Abdullah” dedi “Benim ayağımın ölçüsünü al da bana bir ayakkabı dikiver.” dedi. İlk ayakkabıyı öyle diktim. Sonra kendi başıma akrabaya, eşe, dosta dike dike ben kunduracı oldum. Ondan sonra, (Tabi dayımın yanından pek rızayla ayrılmadım) dayımın oğlu askere gitti. Tekrar dayım da hastalandı, ustam yani. Onun yerine bir buçuk sene kadar ona çalışıverdim, ona bakıverdim.  Oradan askere gittim. 1949 senesinin 10. Ayında gittim. 2 sene askerlik yaptım. 1951 senesinin 10. ayında askerden geldim. Bu dükkanı açtım. Bu dükkan babamdan kaldı. Burası büyük bir semerci dükkanıydı. Eniştem vardı, eniştemizle beraber bu dükkanı böldük. O orada semercilik yaptı, babam semerciydi ondan tabi semercilik öğrenmiş. Hem amcamın oğlu hem eniştemdi.  O orada semercilik yaptı, ben burada 1952 senesinin 10. ayında sanata başladım. O zamandan bu zamana burada ayakkabıcılık yapıyorum. 
1980 senesine kadar ayakkabı imal ettim. Siparişçiydim. Ayakkabı dikerdik sipariş olaraktan. E tabi, o eski işlerden iş kalmadı. Biz o zaman için dikişle batmalı, kazımalı derlerdi, onları yapardık. Yapıştırma çıktı, bu işe döndük. Az çok yapıştırma yaptık ondan sonra baktım olmadı, aha böyle mesttir, cüzdandır, ne bileyim telefon kabıdır… Deri olduktan sonra ne olursa olsun elimizden gelir. Allah razı olsun bu makineye. 1950 senesinde aldım ben bu makineyi. O zamandan bu zamana hala yeni gibidir. Hiç yağsız çalışmam ben bunda. Eskimedi mi eskimiyor yani. Onun sayesinde çok işler yaptım, çok paralar kazandım. Sonra şurada kollu makineyi aldık. Onunla da tamircilik yapıyoruz. İşte böyle geçinip gideriz.
Biz hep, hazır ayakkabı yoktu zaten, sipariş yapardık yani büyüğe küçüğe sipariş yapardık. Ben siparişi alırdım bir aydan aşağı veremezdik ayakkabıyı. Ölçüyü aldığımız zaman bir ay sonra gel derdik. Bayramlarda ya da vesaire zamanlarda... Daha ayakkabı tamir ettiren var. Şimdi yapıştırmayla oluyor o işler. Tabanını, kenarlarını, bir makine var, onunla dikiliyor. İyi yapışırsa makineye de lüzum kalmıyor. Hepsi ilaçla yapıştırma ayakkabılar. Suni, üzeri deri olsa bile, önü hep suni. Kösele kalktı, kösele yapılmıyor, yapılsa da çok pahalı olur.
İyi bir ayakkabının özelliği, altı, tabanı kösele olacak bir kere suni olmayacak. Suni oldu mu ayak yine rahat etmez. Suni olduğu için hava almaz. Şimdi yapıştırma yapılıyor. Altı kösele taban... Kösele olduğu gibi aradaki yapışan ilaç yine suni oluyor. Yani tabii diye bir şey kalmadı. Onun için bu... Hepsi hazır işe döndü. Fabrikasyon oldu. Biz de vaktimizi geçirip gideriz. Bitmez, biz duyuyoruz Almanya'da bir ayakkabı tamiri için çok zormuş, çok güçmüş. Yani bir şey yaptırılmazmış yaptıramazmışsın(tamir). Hepsi fabrikasyon. Böyle ayakkabı tamircisi bulunmazmış Almanya'da biz gidip görmedik ama. Geçen biri geldi, saat kordonu yaptıracakmış bileğine göre, orada bulamamış yaptıramamış. Geldi biz iki tane yapıverdik. Aldılar götürdüler onlar.
Şurada gördüğün ne varsa, hepsi… Cüzdan, anahtar kabı, anahtarlık, ne bileyim kordon, bileklik, telefon kılıfı, tabanca kılıfı… Deri olduktan sonra hepsini yaparız. Deriyle olacak bir şey...
Benim, sekiz yaşında babam öldü. Çocuktum, babam hasta yatıyor, ninem de başucuna geldi-annemin annesi- ona az çok yaşları bir olduğundan ona Hatice diye hitap etti, 66 yaşıma girdim hiçbir sıkıntı görmedim. Kemal-i afiyetle vakit geçirdim, dedi. Ben de içeri girip çıkıyorum babamın yanındayım, başka kimse yok. Yalnız, dedi, şu ufak kaldı, şunu biraz daha palazlandırıverseydim Abdullah'ı dedi, hiç gam yemeyecektim, dedi. Bak, o (babası) 66 yaşında öldü, ben 8 yaşımda yetim kaldım. Ben 84 yaşıma girdim yani bir insana Allah nazar etmeli. Ben yetim kaldım ama bak bu hale geldik. Bize dükkan koydu gitti, tarla koydu gitti babamız, ev koydu gitti. Sonra ağabeyim biraz, 16 yaşında vardı o, babam öldüğü zaman, okulunu bitirdi, memurluğa girdi. Sonra anamın sayesinde - Anam çok akıllıydı.- hepimiz bak büyüdük bu hale geldik. Hiçbir sıkıntı görmedik hamdolsun.
Şimdi yengen öleli 2 gün sonra 13 sene olacak. Tabi ben bir şeyle meşgul olmam lazım, yalnızlık çok zor. Onun için kendimi sanata veriyorum. Kafa oraya çalışıyor, yengenizin yokluğunu unutuyorum. Çok zor yalnızlık, yalnızlık çok zor... Allah da bana sıhhat afiyet veriyor, bunlarla meşgul oluyorum, hem çalışıyorum hem 3-5 kuruş para dökülüyor. Bol bol harcanıyoruz, hayır ediyoruz, ne bileyim yiyoruz içiyoruz, bunun için meşguliyet çok iyi bir şey, çalışmak çok iyi bir şey. Emekli olanlar kahvede oturmasınlar. Bir şeyle meşgul olsunlar. Yani sıhhat bulmaları için bir şeyle meşgul olsunlar. Çok görüyoruz böyle oturanları, oturup kalıyor. Hareket çok iyi şey. Herkes bir olmuyor. Kimisi sanatkar oluyor, kimisi profesör oluyor, kimisi reis-i cumhur oluyor, kimisi muhtar oluyor, kimisi katip oluyor, kimisi kaymakam oluyor. Allah bize de bu ayakkabıcılığı vermiş. Ama ben hür yaşadım şimdiye kadar. Emir altında durmadım. Kendi kafam nereye esti onu yaptım. Şükür Allah'a...

28 Ocak 2013 Pazartesi

Belediye Başkanı Açıklama MESS

Tavşanlı Belediye Başkanı Mustafa Güler MESS firmasının Tavşanlı'da kurmayı planladığı Tehlikeli Atık Yakma Tesisi ile ilgili resmi sürecin işleyişi ve yapılan toplantılarla ilgili bilgiler verdi.
Aşağıda bulunan playerdan basın açıklamasının tamanını dinleyebilirsiniz.





16 Ocak 2013 Çarşamba

YABAN DOMUZU ETİ YİYOR OLABİLİRSİNİZ?

YABAN DOMUZU ETİ YİYOR OLABİLİRSİNİZ?
15 Ocak 2013 günü Domaniç yolunda seyahat eden vatandaşların karşılaştıkları manzara şaşırttı. Yaban domuzlarına ait olduğu derisinden ve ayaklarından belli olan kalıntılar akla kötü şeyleri getirdi. İki adet yaban domuzuna ait olduğu tespit edilen deri ve ayaklar, bir kenara atılmış olarak bulundu. Domuzların tamamen derisinin yüzülerek etlerinin alındığı sanılıyor. Derisinin ne diye yüzüldüğü, ayaklarının ve diğer Organlarının niçin özenle çıkarıldığı soruları havada kaldı. Bu kadar düzenli bir domuz kesimi akla tek şeyi getiriyor o da domuz etlerinin satılmak üzere alındığı. Domaniç Saruhanlar yolu sapağında bulunun domuzlara ait kalıntılar karşısında şaşkınlıkla fotoğraf alan

15 Ocak 2013 Salı

ŞİMDİ BÜTÜN ÇİÇEKLER FİLİSTİN KOKUYOR



ŞİMDİ BÜTÜN ÇİÇEKLER FİLİSTİN KOKUYOR

            Her sabah olduğu gibi bugün de beni uyandıran; sağır edercesine bir gürültü veren patlama sesinin, kalbime korku verip de göğüs kafesimi yumruklaması oldu. Burası Gazze, Filistin. Ben, beş yaşında bir kız çocuğuyum. Adım, bir çiçek ismi…

13 Ocak 2013 Pazar

BİR SERSERİ, BİR KURŞUN, BİR ÇOCUK

BİR SERSERİ, BİR KURŞUN, BİR ÇOCUK
Mesut Sütçü
Yazının başlığı eski Western filmlerinin adını anımsatıyor olmalı yaşı benimle veya benden büyük olanlara. Zaten yazıya sebep olan olay da o filmlerdeki manzaraları andırıyor. Tozlu topraklı bir cadde, hafiften esen rüzgar, havalanan bir bitki yumağı…Sağda ve solda ahşap evler…Kirli yüzlü adamlar ve bellerinde silahlar…Sonra hiç de mühim olmayan bir sebepten silahlar ateşlenir birileri yere yığılır ve ölür. Bunlar günün beklendik olaylarıdır ki orası zaten “Vahşi Batı”dır.

İzmir’de parkta oynayan bir çocuk ya da evinin terasında duran bir çocuk…O an oralarda bulunan ve elinde

HAYATIN GAMZESİ


HAYATIN GAMZESİ
Osman Said DEMİRYILMAZ

Hayat hep güler mi insana, güldürür mü yoksa bilinmez, gizemle dolu olan dünyada. Bir varmış bir yokmuş diye başlanan tüm masallar da iyiler hep galip gelir ya, beklersin bir gün yaşamın masal olsun diye. Ama hep kötüler el üstünde tutulur gerçek dünyada. Öyle mi sanırsın?

Üzülürsün sonra, niye diye, ama bakabilirsen sabahın sessizliğinde kulaklarda yankılanan kuş cıvıltılarından ve meltemin serin esen rüzgârından, dünyaya. İşte o zaman görebilirsin hep bir gizemin saklı olduğunu

10 Ocak 2013 Perşembe

ÇOBAN ÇEŞMESİ: GEDİZ-TAVŞANLI ARASI SEKİZ SAATLİK YOL

ÇOBAN ÇEŞMESİ: GEDİZ-TAVŞANLI ARASI SEKİZ SAATLİK YOL: ÖNLEMEK ÖDEMEKTEN UCUZMUŞ 07.01.2013 günü saat 16 sıralarında aracımla Gediz’den yanımda eşimle birlikte yola çıktım. Esatlar köyüne...
Halil Oral...

1 Ocak 2013 Salı

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...